هرچند امروز دیگر معلوم است اوباما دستکم برای چهار سال آینده سکان ریاستجمهوری را در کاخسفید به دست گرفته، اما آشنایی با نگاه این دو نامزد به حوزه سلامت و درمان و بیمه، میتواند تصویری از نوع نگاه دو حزب اصلی و زمامدار در آمریکا به دست دهد. آنچه میخوانید، گزارشی است از یک وبسایت تحلیلی که به طور تخصصی به مسائل حوزه درمان و سلامت میپردازد.
طرحهای بهداشتی پیشنهادشده توسط کدامیک از کاندیداهای ریاستجمهوری، بهتر میتواند نیاز مردم آمریکا را به مراقبتهای بهداشتی مرتفع کند؟ پاسخ، به شرایط بهداشتی و سلامت هر کدام از رأیدهندگان ارتباط دارد.
به گفته تحلیلگران سیاستهای بهداشتی، افرادی که جواناند و از سلامت بدنی خوبی برخوردارند، چه بیمه درمانی خویشفرما شده باشند و چه توسط کارفرما تحت پوشش بیمه درآمده باشند، طبق طرح مککین میتوانند مقداری از درآمد خود را ذخیره کنند، طرح او اعتباری مالیاتی را برای هم افراد مجرد و هم خانوادهها اختصاص میدهد که از این طریق سلامتی خود را بیمه کنند و در ضمن بتوانند هرگونه امتیاز استفادهنشده را در یک حساب سپرده سلامتی ذخیره کنند.
اما در طرح پیشنهادشده توسط اوباما، افرادی که مسنترند و یا سطح درآمد پایینی دارند، مبتلا به بیماری مزمنی هستند و یا کارفرمایی ندارند که آنها را بیمه سلامتی کند، تحت پوشش خدمات بهداشتی قرار میگیرند. در این طرح به افراد فقیر کمک مالی میشود؛ قوانین بیمه اصلاح میشود و در حقیقت این کاندیدا، یک طرح جدید بهداشتی برای مردم آمریکا ارائه میدهد.
نیاز به پرستاران
طرح مککین کمبود خدمات پرستاری را اینگونه مورد توجه قرار میدهد: ایجاد کمکهزینههای تحصیلی بیشتر هم برای بخش خصوصی و هم برای بخش دولتی و هم برای پرداخت وام؛ تأمین سرمایه مناسب برای برنامههایی همچون خدمات بهداشت ملی؛ برنامههای تخصصی برای افزایش ارائه خدمات بهداشتی در مناطق دچار بحران کمبود این خدمات به خصوص مناطق روستایی.
ولی در طرح اوباما این کمبودها اینگونه مورد بررسی قرار میگیرند: حمایت از حداقل نسبت پرستاران و محدود کردن اضافهکاری؛ اعطای مجوز به برنامههای کارآموزی و تشویقهای مالی همانند کمکهزینههای آموزشی و پرداخت وام؛ توسعه و طراحی مجدد سیستمهای بهداشتی بهخصوص ایجاد مقدماتی به منظور برقراری مراقبتهای بهداشتی بسیار منظم و مهیا کردن تکنولوژی اطلاعرسانی بهداشتی.
هر دو نماینده به طور یکسان، بسیاری از مشکلات موجود در سیستم بهداشتی آمریکا را شناسایی کردهاند؛ مسائلی همچون بالا رفتن سریع قیمتها و شمار رو به افزایش مردمی که تحت پوشش هیچ نوع بیمهای نیستند.
وجه تمایز این دو رقیب انتخاباتی همان تفاوتهای کلاسیک موجود بین حزب جمهوریخواه و دموکراتهاست که دیدگاه دولت را نسبت به حل مسائل و مشکلات موجود متفاوت میسازد.
مککین بیشتر علاقهمند است که برای مردم بودجهای در نظر بگیرد که آنها طبق برنامه خودشان بیمه را انتخاب کنند و بیش از اینکه به بیمههایی که توسط کارفرمایان میشوند اعتماد کنند، نسبت به پایینآمدن قیمتها در بازار مطمئن باشند.
ولی اوباما بیشتر علاقهمند به ساماندهی صنعتی بیمه و همینطور برقراری یک طرح ملی بیمه برای پوشش دادن افرادی است که توسط کارفرمایان بیمه نشدهاند.
یک ایده ریشهای از مککین
مککین اعتبار مالیاتی2500 دلاری را برای مجردان و مبلغ 5 هزار دلار را برای خانوادهها پیشنهاد میدهد که این اعتبارها به طور مستقیم به شرکت بیمهای که توسط هر دریافتکننده انتخاب شده و یا به شرکت بیمهای که فرد توسط کارفرما در آن بیمه شده، ارائه میشود. مککین عقیده دارد که با کمک فرمانداران ایالتی سعی خواهد کرد که بیمههایی با دسترسی تضمینشده ایجاد کند و شرایط آنها را طوری کند که قابلپرداخت توسط مردم باشد.
مککین میخواهد مردمی که تصور میکنند نیازی به بیمه ندارند را از طریق ارائه وجه مالی به آنها تشویق به بیمهشدن کند. مککین باور دارد که با این کار رقابت بین شرکتهای بیمه افزایش پیدا خواهد کرد و قیمتها هم پایین خواهد آمد.
به عقیده برخی از کارشناسان، با این عملکرد، آمریکاییهای جوان و سالم میتوانند خود را تحت پوشش یک بیمه ارزان درآورند و بنابراین درآمد خود را ذخیره کنند ولی از طرفی بیم آن میرود که کارمندان ثروتمند و بیمار، بیمهای که از طرف کارفرمایشان شدهاند را ترک کنند و این میتواند باعث بالارفتن قیمت این بیمهها شود.
مککین قصد دارد وقفههای مالیاتی کارفرمایانی که پیشنهاد بیمه میدهند را لغو کند و بنابراین احتمال اینکه شرکتها به بیمهکردن کارمندانشان پایان دهند، افزایش پیدا میکند. طرح مککین، طرحی اساسی است چون به شکلی بنیادی، شیوهای را که تا پیش از این، افراد از طریق آن بیمه میشدند تغییر میدهد. زیرا در این طرح، کارمندان از پوشش بیمه محل کارشان بیرون آمده و بیشتر به سمت بیمههای خصوصی و فردی گرایش پیدا خواهند کرد.
البته بسیاری از تحلیلگران بر این عقیدهاند که اعتبارات مالیاتی در طرح مککین، هزینه بیمه سلامتی را برای بسیاری از خانوادهها پوشش نخواهد داد؛ زیرا هزینه پرداخت آن در ماه بسیار بالاست و بنابراین شواهد زیادی مبنی بر اینکه مردم بتوانند بیمه را خودشان انتخاب کنند، در دسترس نیست. بسیاری از بیمههای خصوصی حتی از پذیرش کارمندان تحصیلکرده بخش مراقبتهای بهداشتی ممانعت میکنند؛ چه رسد به پذیرش افرادی که دوشغلهاند و مسوولیت تامین یک خانوار را نیز بر عهده دارند. مشکلات زیادی در این راستا وجود دارد که باید مدیریت شود، در حقیقت افراد نیاز به حمایتهای بهداشتی دارند نه نیاز به انتخاب نوع بیمه!
تحلیلگران سیاستهای بهداشت و سلامت از این بابت نگراناند که چگونه برنامههای مککین پوشش بیمه را برای همه افراد توسعه خواهد داد؟ مککین در پاسخ آنها میگوید که با کمک فرمانداران ایالتی به منظور ایجاد بیمههای غیرانتفاعی برای پوششدادن مردمی که شرکتهای