به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، به دلیل نامگذاری این روز به حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه (س)، روزهای یکشنبه خواندن زیارت این دو بزرگوار بسیار سفارش شده است.
آشنایی با اعمال روز یکشنبه
ذکر روز یکشنبهیا ذَالجَلالِ وَ اْلاِکْرام؛ "ای صاحب جلال و بزرگواری"
همچنین یکی از پرفضیلت ترین ذکرهای روز یکشنبه این است که هزار مرتبه یا ذالجلال و الاکرام و 489 مرتبه یا فتاح بگوید تا فتح و نصرت یابد.
نمازهای روز یکشنبه :
• هر کس روز یکشنبه هنگام ظهر دو رکعت نماز بخواند در رکعت نخست حمد و سه بار سوره کوثر را بخواند و در رکعت دوم حمد و سه بار توحید بخواند خداوند بیزاری از آتش و بیزاری از نفاق و امان از عذاب به او بخشد و گویا به تمام مساکین تصدق نموده و ده حج کرده و به هر ستاره ای در آسمان است در بهشت درجه ای به او عطا شود.
• از امام عسکری روایت شده است : هر که روز یکشنبه چهار رکعت نماز بجای آورد و در هر رکعت سوره «حمد» و «تَبارَک» بخواند، حق تعالی او را در بهشت جا دهد، هر جای آنکه بخواهد.
راوی از آن حضرت پرسید در چه وقتی از روز باید این نماز را بجای آورد؟ فرمود: بین طلوع آفتاب تا ابتدای ظهر.
• هر کس روز یکشنبه نزدیک به ظهر چهار رکعت نماز بخواند ودر هر رکعت حمد و یک آیت الکرسی و سه بار توحید بخواند خداوند به او دربهشت چهار خانه دهد هر خانه ای چهار طبقه داشته باشد در هر طبقه ای سریری و در هرسریری حوریه ای و در جلو هر یک کنیزان و ولدان وانهار واشجار.
• هر کس در آن روز چهار رکعت نماز بخواند بعد از حمد سوره ی ملک را بخواند خدای متعال او را در بهشت جا دهد هر جا که خواهد.
نماز یکشنبه ذی القعده
نمازی مستحبی و چهار رکعتی (دو نماز دو رکعتی) که در یکی از روزهای یکشنبه ماه ذی القعده خوانده می شود و فضائل بسیاری از جمله آمرزش گناهان و با ایمان مردن برای آن در روایات آمده است.
برای خواندن این نماز لازم است در یکی از یکشنبه های ماه ذی القعده غسل کرده و برای نماز وضو بگیرد و سپس دو نماز دو رکعتی مانند نماز صبح به نیت نماز یکشنبه ماه ذی القعده به جا آورد که در هر رکعت، یک بار سوره حمد و سه بار سوره توحید و یک بار سوره ناس و یک بار سوره فلق خوانده می شود و پس از پایان چهار رکعت، هفتاد بار استغفار کرده (گفتن ذکری مانند اَستَغفِرُ اللهَ و اَتوبُ إلیه) و آنگاه یک بار ذکر لا حول و لا قوة الا بالله بگوید و در پایان این دعا را بخواند:
«یا عَزِیزُ یا غَفَّارُ اغْفِرْ لِی ذُنُوبِی وَ ذُنُوبَ جَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ فَإِنَّهُ لَا یغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ» (مفاتیح الجنان، اعمال ماه ذیقعده، نماز روز یکشنبه، ص 344)
دعا و ذکر روز یکشنبه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
بِسْمِ اللَّهِ الَّذِی لاَ أَرْجُو إِلاَّ فَضْلَهُ وَ لاَ أَخْشَی إِلاَّ عَدْلَهُ وَ لاَ أَعْتَمِدُ إِلاَّ قَوْلَهُ وَ لاَ أُمْسِکُ إِلاَّ بِحَبْلِهِ بِکَ أَسْتَجِیرُ یَا ذَا الْعَفْوِ وَ الرِّضْوَانِ مِنَ الظُّلْمِ وَ الْعُدْوَانِ وَ مِنْ غِیَرِ الزَّمَانِ وَ تَوَاتُرِ الْأَحْزَانِ وَ طَوَارِقِ الْحَدَثَانِ وَ مِنِ انْقِضَاءِ الْمُدَّةِ قَبْلَ التَّأَهُّبِ وَ الْعُدَّةِ وَ إِیَّاکَ أَسْتَرْشِدُ لِمَا فِیهِ الصَّلاَحُ وَ الْإِصْلاَحُ وَ بِکَ أَسْتَعِینُ فِیمَا یَقْتَرِنُ بِهِ النَّجَاحُ وَ الْإِنْجَاحُ وَ إِیَّاکَ أَرْغَبُ فِی لِبَاسِ الْعَافِیَةِ وَ تَمَامِهَا وَ شُمُولِ السَّلاَمَةِ وَ دَوَامِهَا وَ أَعُوذُ بِکَ یَا رَبِّ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّیَاطِینِ وَ أَحْتَرِزُ بِسُلْطَانِکَ مِنْ جَوْرِ السَّلاَطِینِ فَتَقَبَّلْ مَا کَانَ مِنْ صَلاَتِی وَ صَوْمِی وَ اجْعَلْ غَدِی وَ مَا بَعْدَهُ أَفْضَلَ مِنْ سَاعَتِی وَ یَوْمِی وَ أَعِزَّنِی فِی عَشِیرَتِی وَ قَوْمِی وَ احْفَظْنِی فِی یَقَظَتِی وَ نَوْمِی فَأَنْتَ اللَّهُ خَیْرٌ حَافِظاً وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَبْرَأُ إِلَیْکَ فِی یَوْمِی هَذَا وَ مَا بَعْدَهُ مِنَ الْآحَادِ مِنَ الشِّرْکِ وَ الْإِلْحَادِ وَ أُخْلِصُ لَکَ دُعَائِی تَعَرُّضاً لِلْإِجَابَةِ وَ أُقِیمُ عَلَی طَاعَتِکَ رَجَاءً لِلْإِثَابَةِ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ خَیْرِ خَلْقِکَ الدَّاعِی إِلَی حَقِّکَ وَ أَعِزَّنِی بِعِزِّکَ الَّذِی لاَ یُضَامُ وَ احْفَظْنِی بِعَیْنِکَ الَّتِی لاَ تَنَامُ وَ اخْتِمْ بِالاِنْقِطَاعِ إِلَیْکَ أَمْرِی وَ بِالْمَغْفِرَةِ عُمْرِی إِنَّکَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ.
به نام خداوند بخشنده مهربان
بنام خدایی که جز فضلش امیدی ندارم و جز عدلش از چیزی ترس ندارم و جز به گفته او اعتماد ندارم و جز به رشته (بندگی و اخلاص) او چنگ نزنم ای دارای گذشت و خشنودی به تو پناه برم از ستم و دشمنی (خلق) و از دگرگونیهای روزگار و پی درپی رسیدن اندوه ها و حوادث ناگوار شب و از سپری شدن عمر قبل از آمادگی و توشه گیری و تنها از تو راهنمایی می جویم
برای آنچه صلاح و اصلاح من در آن است و از تو یاری طلبم در (رسیدن به) آنچه مقرون به کامیابی و کامروایی است و از تو امید دارم&nbs