مجید جویا: احتمالا سالها از اولین باری که در مورد فیبر نوری شنیدهاید میگذرد؛ یک جور فناوری عجیب و غریب که برای انتقال مقادیر بسیار زیاد اطلاعات از یک سوی کره زمین به سوی دیگر آن به کار گرفته میشود. ولی در آینده نه چندان دور، شاید شما بتوانید این رشتههای باریک شیشهای را مستقیما به کامپیوتر خود وصل کنید.
البته این در صورتی است که اینتل این کار را ممکن سازد. این شرکت هفته قبل فناوری تازهای را به نام لایتپیک برای اتصال ابزارها به کامپیوتر با استفاده از فیبر نوری معرفی کرد. این شرکت پیشاپیش تایید سونی را برای استفاده از این فناوری گرفته و امید دارد که آن را به استاندارد آینده اتصال به کامپیوتر تبدیل کند.
جاستین راتنر، مدیر ارشد بخش فناوری اینتل هنگامی که در مراسم رونمایی، این اتصال را به پشت کامپیوتر وصل میکرد، گفت: «اکنون همه قطعات سر جای خود قرار دارند، تنها کاری که باید بکنیم، این است که استانداردی برای برقراری همه اتصالات از طریق لایتپیک وضع کنیم».
ولی برای اینکه فیبر نوری به استاندارد اتصال ابزارها به کامپیوترها تبدیل شود، راتنر باید کارهایی بیشتر از رفتن روی سن و وصل کردن کابل باریک سفید لایتپیک به پشت یک کامپیوتر انجام دهد. برخی از کارشناسان اعتقاد دارند که محتملترین راه برای خروج لایتپیک از آزمایشگاههای تحقیق و توسعه و قرار گرفتن آن در پشت کامپیوتر شما، استفاده از محبوبترین پورت حال حاضر یعنی یو.اس.بی باشد؛ از اینو اینتل نیز در حال آماده کردن زیرساختها برای طی این مسیر است.
یو.اس.بی، محبوبتر از هرچیز
حتی مبتلایان به تکنوفوبیا (هراس از فناوریهای جدید) نیز با یو.اس.بی آشنا هستند. این فناوری مسیر خود را از کامپیوترها شروع کرد و در ادامه به ابزارهای مصرفی الکترونیکی، گوشی همراه، دوربینهای دیجیتال و خیلی چیزها دیگر رسید. با پیشرفتهای جدید تولیدکنندگان محصولات با این استاندارد، کاربری یو.اس.بیها بیشتر و فراگیرتر شد، یو.اس.بیها سریعتر و کم انرژیتر شدند و وسایل متصل به کامپیوتر نیز قادر شدند از طریق همین پورت خود را شارژ کنند.
نسل جدید و فوق سریع یو.اس.بی موسوم به یو.اس.بی3 که اولین دستگاه مجهز به آن هفته گذشته تاییدیههای لازم را برای ورود به بازار دریافت کرد، از سرعت انتقال اطلاعات 5 گیگابیت بر ثانیه بهره میبرد که ده برابر بیش از یو.اس.بی2 موجود در بازار است.
سرعت 5 گیگابیت بر ثانیه پیشرفت خیلی مهمی محسوب میشود؛ ان.ای.سی در معرفی دستگاه جدید خود نشان داد که 500 مگابایت اطلاعات با یو.اس.بی3 تنها در عرض 4.4 ثانیه منتقل میشود، در حالی که با یو.اس.بی2 این زمان به 39 ثانیه افزایش مییابد. ولی هنوز برای همهگیری این فناوری کارهای زیادی باید انجام شود؛ مثلا پیشرفت نمایشگرهای سه بعدی که نیاز به انتقال سریع حجم بالای اطلاعات دارند.
جف راونکرافت، دبیرکل اتحادیه سازندگان یو.اس.بی در گفتگویی پیرامون آینده یو.اس.بی چنین گفته بود: «هر صنعتی در زمانهایی نیاز به یک تحول اساسی دارد و با توجه به این که سیمهای مسی مانند آنچه در یو.اس.بیهای کنونی نسل 2 و3 استفاده میشود، محدودیتهایی در سرعت انتقال سیگنالها دارند، فکر میکنم که گذار بعدی فیبر نوری خواهد بود».
اینتل و متحدانش
آرزوی اینتل برای لایتپیک این است که بتواند اتصالی یکسان برای اتصال ویدیو، ابزار ذخیرهسازی، شبکه، پرینترها، وبکم و هر چیز دیگری به یک کامپیوتر خلق کند. لایتپیک از مداری استفاده میکند که میتواند همزمان از چندین پروتکل ارتباطی استفاده کند و امید میرود که به جایگزینی کامل برای اتصالهای کنونی USB, fire wire, DVI, Display Port و HDMI تبدیل شود.
به گفته اینتل این فناوری در سال 2010 / 1389 برای عرضه به بازار آماده خواهد شد. لایتپیک در حالت فعلی خود میتواند اطلاعات را در هر جهت تا 10 گیگا بیت بر ثانیه منتقل کند، ولی به گفته اینتل در دهه آینده به سرعتهای خیلی بالاتر، حتی 100 گیگا بیت بر ثانیه خواهد رسید.
البته تایید سونی نیز خیلی مهم است، چراکه این شرکت تولیدکننده کامپیوتر، دستگاههای پخش موسیقی، دوربین عکاسی، دوربین ویدیو و پخشکنندههای بلو-ری است. ولی اپل با این فناوری چگونه کنار میآید؟
دومین ارائه لایتپیک توسط اینتل که در آن یک کابل به طور همزمان تصاویر با کیفیت بالا و اطلاعات را به یک سیستم ذخیره اطلاعات منتقل میکرد، از یک کامپیوتر مک با سیستم عامل OS X استفاده شده بود. با توجه به کامپیوترهای مک، آیفون و آیپاد و همچنین علاقه اپل به مشارکت در فناوریهای برتر، این شرکت متحد قدرتمندی خواهد بود.
ولی گویا اپل در این زمینه تنها یک متحد برای اینتل نیست. ادعا شده که اولین بار، این اپل بود که این ایده را به اینتل پیشنهاد داد. گویی این شرکت از مدتها پیش برنامهریزی کرده تا این فناوری را از سال 2010 / 1389 روی کامپیوترهای مک نصب کند. البته تاکنون هیچ یک از دو شرکت در این زمینه اظهارنظری نکردهاند.
نیاز واقعی؟
ولی آیا ما در حال حاضر واقعا نیاز داریم که به سوی فیبر نوری برویم؟ اتصالات الکتریکی سرعت بالا مشکلات زیادی دارند. سیمهای مسی اختلالات الکترومغناطیسی ایجاد میکنند و این در طول اتصال، محدودیت ایجاد میکند. مثلا کابلهای یو.اس.بی3 فقط میتوانند 3 متر طول داشته باشند، در حالی که برای نسل2 این فناوری، این فاصله میتوانست تا 5 متر هم برسد.
پاسخ سوال بالا مثبت باید باش