انقلاب هوش مصنوعی در نظام دانشگاهی جهانی / انقلاب کپرنیکی هوش مصنوعی؛ حذف «استادمرکزی» و جایگزینی «دانشجومرکزی»

تغییرات پارادایم نه آسان هستند و نه هموار. به آن برخوردها بین الکترون‌ها و پروتون‌ها فکر کنید، که به قدری خام، قدرتمند و فاجعه‌بار هستند که در واقع ذرات کاملاً جدید و غیرمنتظره‌ای را آشکار می‌سازند. امروز ما در آموزش عالی در این نقطه هستیم. پس چه اتفاقی می‌افتد وقتی یک نیروی مهارنشدنی به یک شیء جابجایی‌ناپذیر برخورد کند؟ حدس شما به اندازه حدس من خوب است.

گروه اندیشه: برخی اندیشمندان معتقدند هوش مصنوعی حوزه اندیشه ورزی آدمیان را تعطیل می کند. برخی نیز منکر چنین قدرتی در هوش مصنوعی هستند و آن را «انقلاب کپرنیکی هوش مصنوعی در آموزش عالی» می دانند. مطلب زیر را که دن ساروفیان-بوتین استاد و رئیس بنیانگذار گروه آموزش و مطالعات جامعه در کالج مریماک نوشته، و در سایت realcleareducation منتشر شده،  استدلال می‌کند که ظهور هوش مصنوعی (AI) نه یک تغییر تدریجی، بلکه یک تغییر پارادایمیک تحول‌آفرین مشابه انقلاب کپرنیکی است که نهاد محافظه‌کار و باثبات آموزش عالی را با بحران مواجه کرده است. 

از نظر نویسنده این بحران دارای دو محور عمده است: ۱- فروپاشی مدل سنتی (بحران اعتباربخشی) و ۲-انقلاب های سه گانه آینده مبتنی بر یادگیری. در بخش نخست ساروفیان بوتین معتقد است که معیار سنتی ارزیابی در حوزه آموزش عالی از بین می رود. هوش مصنوعی می‌تواند بلافاصله و بی‌نقص تکالیف را در سطح «هوش دکترا» انجام دهد. این امر باعث شده است که نمره‌ی عالی دیگر نشانه‌ی هوش یا تلاش دانشجو نباشد، بلکه به سادگی نتیجه‌ی کپی و جایگذاری باشد. همچنین اعتبار مرکز محوری در تدریس کاهش می یابد. در این مرحله انحصار تدریس از مرکز خارج شده و مدل سنتی آموزش که بر "تدریس" استاد و "اعتباربخشی" (دادن مدرک) متمرکز بوده، نه بر "یادگیری" واقعی دانشجو، ضعیف می شود.

تلاش‌های اساتید برای نظارت و مقابله با تقلب، صرفاً تلاشی برای «حفظ پدیده‌ی» این مدل منسوخ است. در بخش دوم یعنی  انقلاب‌های سه‌گانه آینده مبتنی بر یادگیری از نظر ساروفیان بوتین  این تغییر پارادایم، کلاس درس را از مرکزیت خارج کرده و سه انقلاب کلیدی را به همراه خواهد داشت: انقلاب در یادگیری: هوش مصنوعی به عنوان یک «معلم سقراطی عالی» و همکار مربی، یادگیری را به یک فرآیند شخصی‌سازی شده، دیالوگی، متمرکز بر فراشناخت (فکر کردن به فرآیند تفکر) و در دسترس تبدیل می‌کند.

و سپس انقلاب در دسترسی: با فراهم شدن امکان معلمان خصوصی هوش مصنوعی باکیفیت و رایگان برای همه، «مثلث آهنین» آموزش عالی (یعنی محدودیت در دستیابی همزمان به هزینه کم، دسترسی بالا و کیفیت بالا) شکسته شده و دسترسی به آموزش باکیفیت به شدت افزایش می‌یابد. و انقلاب سوم انقلاب در تعریف دانشگاه است. با بی‌اعتبار شدن نمره‌دهی سنتی، دانشگاه‌ها باید یادگیری مشروع دانشجویان را از طریق‌هایی خارج از دیوارهای کلاس درس (یعنی بر اساس یادگیری واقعی به جای تدریس استاد) بسنجند و نقش خود را بازتعریف کنند. این مقاله که توسط بهنام تابنده ترجمه شده در زیر از نظرتان می گذرد:

****

Dan Sarofian-Butin, Author at Education Next
دن ساروفیان-بوتین استاد و رئیس بنیانگذار گروه آموزش و مطالعات جامعه در کالج مریماک

هوش مصنوعی: نه یک تغییر تدریجی، بلکه یک انقلاب پارادایمی

چه اتفاقی می‌افتد وقتی یک نیروی مهارنشدنی به یک شیء جابجا