سالهاست که بر سر موضوعات کوچک و بزرگ ، کف جامعه عصبانی می شوند.عاملان این ناراضی تراشی ها کیانند،کجایند و چه کرده اند؟
*از نظارت استصوابی تا برخی سهمیه های ناحق کنکور بگیرید تا مخالفت با رفع فیلترینگ و رودررو قراردادن مردم بر سر قانون باصطلاح عفاف و حجاب. دفاع از تحریم و کاسبان تحریم هم که جای خود دارند.
*عده ای هووی کنسرت شدند و گروهی همه تلاش شان این شد که سایه هر سلبریتی را با تیر بزنند و کاری کنند که از آنها دشمن خونی برای نظام و انقلاب و حتی ایران بتراشند. همین ها با عقده های شان در برابر هر کنسزت و فیلمی که خوششان نمی آمد ایستادند و نیز با تک تیراندازهایشان به استخدام و انتصاب هر آدم به دردخوری شلیک کردند.
قصه این غصه ها رمان قطور و تلخی است که هر صفحه اش در ذهن و سینه بسیاری از مردم کشورمان جاگرفته. و نتیجه همه این بداخلاقی ها ایجاد دوقطبی های قلابی از جمله انقلابی و غربزده، حزب اللهی و ضدانقلاب، طرفدار نظام و ضدنظام، متدین و سکولار و دهها دوگانه کوفتی دیگر است.
*عاملان این همه انزجار و نفرت و خشم و دوقطبی سازی را همه جا می توانید پیدا کنید.
یکی در دانشگاه شریف استاد است و از جایگاه خود در شورایعالی فضای مجازی علیه رفع فیلترینگ عقده گشایی می کند. دیگری در همین شورا، بازمانده دولت احمدی نژاد است و هیچ هنر دیگری جز ضدیت با کسب و کار مردم در فضای مجازی ندارد.
یکی دیگر فارغ التحصیل امریکاست و سهمیه یک روز در میان تلویزیون و کارش فحش دادن به هر تلاشی برای بهبود روابط خارجی است. امریکا دیده دیگری هم هست که با حفظ زمین های گسترده کشاورزی اش، فقط بلد است به برجام بد بگوید.
آن دیگری هنرش اینکه دکمه بیخ حلق را ببندد .
از این قماش در شورای انقلاب فرهنگی هم داریم که بر صفحه تلویزیون مثل نقل و نبات فحش می دهد و مسخره می کند. یکی دیگر را به تلویزیون راه نمی دهند اما پیشگویی های خنده داری می کند که نوستراداموس یه گردش هم نمی رسد. فلان آدم دیگر هرروز در فلان شبکه سیما تحلیلهای آبکی اش را حواله گوش مخاطب می کند. عده ای هم تحت لوای یک تشکیلات حزبی ، نهایت پایداری را برای مشوه کردن آدم خوب ها در افکار عمومی به عمل می آورند.
زبانم لال، آن یکی امام جمعه است و فقط بلد است حرفهایی بزند که جامعه دچار تنش شود یا دیگری بر فراز منبر ، خوابهایی تعریف می کند که فقط می تواند توسط شیادها ساخته شده باشد .
نمایندگان 4درصدی بدزبان و هتاک مجلس هم که جای خود دارند . کاری جز حرف بیربط گفتن و تهمت زدن به این و آن از دست شان ساخته نیست. گاهی هم قانونی می گذرانند که گندش بعد از مدتی در می آید. وقتی هم بیکار می شوند به رئیس جمهور می پرند و ...
*بخواهیم یا نخواهیم ( و تحلیل یک دستگاه امنیتی هم پشت این حرف هست) این جماعت ، همگی دلخوش کن ها و کارکنان اسرائیل اند. هدف صهیونیسم آن است که سرمایه اجتماعی نظام فرو بریزد و حتی ایران از چشم ایرانی ها بیفتد. و این جماعت برای این هدف صهیونی، هر چه برای عصبانی کردن مردم از دست حاکمیت ازشان بربیاید کوتاهی نمی کنند.
حتما بعضی از اینها از روی نادانی به این لشگر پیوسته اند اما حماقت آنحاست که تصور نکنیم طنابهای این عروسکهای خیمه شب بازی دست دشمن صهیونی و امریکاست.
*آقایان مسئول! اینها پدیدآورندگان نفرت و کینه و نارضایتی اند. جرم اغتشاشگران ریشه در عملکرد اینها هم دارد. الان سراغ معلول رفته اید و علت را وانهاده اید. دشمن دوسویه بازی کرده. قبلا به دست این تندروهای داخلی زمینه را برای اغتشاش و قتل و تخریب فراهم کرده و سپس که زمینه آماده شده، نوکران مسلح خود را به میان مردم معترضی که حق شان را می خواهند فرستاده و مملکت را به آشوب کشیده.
همزمان با برخورد با آن عناصر اعتشاش، سراغ این کاسه های داغ تر از آش هم بروید. گول ظاهرشان و لباس شان و پست شان و ریش شان را نخورید. خوارج دوران مولا، از اینها انقلابی تر، مقدسنماتر، نمازشب خوان تر، متشرع تر و ... بودند. زیر لوا و عبای هرکسی قایم شده اند بکشانیدشان بیرون. واضحتر از این بگویم؟
نظر شما