به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، احمد زیدآبادی در یادداشتی با عنوان «مذاکرهکنندهٔ خوب» نوشت که کسی میتواند مذاکرهکنندهٔ موفق باشد که دارای درک روشنی از منافع بلندمدت کشور و فهم استراتژیک از توازن قوا باشد.
او در متن این یادداشت آورده است:
«کسی میتواند مذاکرهکنندهٔ خوب و مناسبی باشد که دارای درک روشنی از منافع بلندمدت کشور و فهمی استراتژیک از توازن قوا باشد. خود را درگیر موضوعات حاشیهای و ظاهری و تبلیغاتی نکند. تحریکپذیر نباشد و در برابر اظهارات تحریکآمیز طرف مقابل، به عکسالعمل نیفتد و خون به خطوط چهرهاش ندود!
به تناقضات و آسیبپذیریهای جبههٔ خود و جبههٔ مقابل، آگاه و مسلط باشد و با اعتراف تلویحی به اولی، از دومی به عنوان ابزاری اقناعی در تعامل با طرف دیگر استفاده کند.
شجاعت را در تهدید و بیان حرفهای زمخت و درشت نبیند و از امتیاز دادن به قصد امتیاز گرفتن، واهمه نداشته باشد.
این یادداشت را به اندازهٔ حجم شاهنامه میتوان ادامه داد، اما....
اما اگر از من پرسیده شود که آیا یک نفر با ویژگیهای فوق را در بین دیپلماتها و مقامهای کنونی میشناسم با صدای بلند میگویم که نمیشناسم!
قاعدتاً کسانی هستند که چیزهایی میدانند اما هیجانزده و عکسالعملی برخورد میکنند.
کسانی هستند که آرام و خونسرد به نظر میرسند، اما خونسردیشان از سر جهالت نسبت به حجم تهدید است!
کسانی هستند که از حجم تهدید آگاهند، اما مسئلهٔ اصلیشان حفظ موقعیت شخصی خودشان است!
خلاصه این ملت و مملکت، یاور و نمایندهٔ قابلی در عرصههای مختلف ندارد. تا خدا چه خواهد.»
31216
نظر شما