سرپرست یک گروه موسیقی: اگر نخستین نباشیم، جزو زنده‌ترین‌ها هستیم

سرپرست گروه «آذربایجان عاشیقلار راهاب» با اشاره به اجرای این گروه در جشنواره موسیقی فجر گفت: می‌توانم با اطمینان بگویم که اگر نخستین نباشیم، جزو بالاترین جریان‌های زنده موسیقایی در آذربایجان هستیم؛ چراکه مردم همچنان از موسیقی عاشیقی و سنتی حمایت می‌کنند و به آن گوش می‌دهند.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از آنا، فرامرز گلزارفرد، سرپرست گروه موسیقی «آذربایجان عاشیقلار راهاب»، درباره حضور در جشنواره موسیقی فجر گفت: این نهمین دوره‌ای است که به‌عنوان سرپرست گروه در جشنواره حضور دارم و در چندین دوره دیگر نیز به‌عنوان نوازنده شرکت کرده‌ام.

وی درباره رپرتوار اجرایی گروه در جشنواره گفت: برای این اجرا مجموعه‌ای از ملودی‌ها را انتخاب کردیم؛ بخشی از آن‌ها ملودی‌های فولک و مردمی مانند «لاله‌له» و «کوچللر» بود و چند قطعه نیز متناسب با فضای امروز، به‌ویژه حال‌وهوای ۲۲ بهمن، تنظیم شد که در شعر آن از شمال، جنوب، شرق و غرب نام برده می‌شود و در اصل اشاره‌ای به وحدت اقوام دارد. امیدواریم همه اقشار مردم، ترک و لر و عرب و فارس، در کنار هم باشند.

معرفی اعضای گروه و سازها

گلزارفرد درباره اعضای گروه افزود: عاشیق پیشکسوت و از استادان بنام آذربایجان، عاشیق نوروز چمنی، نوازنده ساز قوپوز و خواننده هستند. عباس رسول‌زاده نیز خوانندگی را بر عهده دارد. من نوازنده بالابان هستم و در بخش سازهای کوبه‌ای نیز مرتضی مرشدی (دایره)، امیرحسن ستاری (گشا نقاره) و فرهاد صفی‌زاده (نقاره) ریتم‌ها را می‌نوازند.

تفاوت موسیقی عاشیقی با موسیقی مقامی آذربایجان

وی با اشاره به پیشینه این موسیقی توضیح داد: موسیقی عاشیقلار بسیار قدیمی و ریشه‌دار است و به‌طور کلی موسیقی آذربایجان به دو بخش «موسیقی مقامی» و «موسیقی عاشیقی» تقسیم می‌شود. در موسیقی مقامی سازهایی مانند تار، گارمون و کمانچه حضور دارند، اما در موسیقی عاشیقی سازهای اصلی بالابان، قوپوز و دایره هستند که بعدها نقاره نیز به آن افزوده شده است. هم سبک اجرا و هم جنس سازها در این دو شاخه متفاوت است.

جایگاه موسیقی عاشیقی در میان مردم

این هنرمند درباره میزان رواج این موسیقی گفت: می‌توانم با اطمینان بگویم که اگر نخستین نباشیم، جزو بالاترین جریان‌های زنده موسیقایی در آذربایجان هستیم؛ چراکه مردم همچنان از موسیقی عاشیقی و سنتی حمایت می‌کنند و به آن گوش می‌دهند. این موسیقی هنوز در مجالس شادی، عروسی‌ها و جشنواره‌ها حضوری پررنگ دارد.

تجربه حضور در جشنواره‌های تخصصی عاشیقی

گلزارفرد با اشاره به جشنواره‌های تخصصی این حوزه بیان کرد: سال ۱۳۹۱ در جشنواره موسیقی عاشیقی مقامی آذربایجان در تبریز، در بخش ساز بالابان شرکت کردم و رتبه نخست را به دست آوردم. تبریز هر چند سال یک‌بار مسابقات سراسری برگزار می‌کند که در آن هم جوان‌ها و هم پیشکسوتان، به‌صورت رقابتی و غیررقابتی حضور می‌یابند و این اتفاق نقش مهمی در حفظ موسیقی آذربایجان دارد.

تفاوت مکتب آذربایجان با موسیقی استانبولی

وی درباره تفاوت این مکتب با موسیقی ترکیه گفت: موسیقی آذری و استانبولی تفاوت‌های زیادی با هم دارند. هرکدام سبک، نغمه‌ها و ساختار خاص خود را دارند. موسیقی آذربایجان نیز خود به شاخه‌های عاشیقی، فولک و سنتی تقسیم می‌شود که هم سازهایشان متفاوت است و هم شیوه اجرا و بیان.

موسیقی؛ آینه تاریخ و زندگی مردم

گلزارفرد با تأکید بر خاستگاه مردمی این هنر اظهار کرد: موسیقی همیشه از دل مردم برمی‌آید. اگر بخواهید بدانید مردم یک منطقه چگونه زندگی می‌کردند و چه تاریخی داشته‌اند، باید به موسیقی آنها مراجعه کنید. در آذربایجان، دستگاه «سه‌گاه» شناسنامه موسیقایی منطقه است و در آن روایت ظلم‌ها، سختی‌ها و اتفاقاتی که بر مردم گذشته، بازتاب پیدا می‌کند.

وی ادامه داد: بسیاری از نغمه‌های عاشیقی ریشه در لالایی مادران یا آوازهای حماسی دارند و حتی برخی ملودی‌های فولکلور از زمزمه‌های چوپانان در کوه‌ها شکل گرفته‌اند؛ اینها همه از دل زندگی مردم برخاسته است.

مردم؛ نقطه قوت هر جشنواره موسیقی

سرپرست گروه «عاشیقلار راهاب» مهم‌ترین نقطه قوت جشنواره را حضور مخاطبان دانست و گفت: اگر مردم نباشند، هیچ موسیقی‌ای معنا ندارد. من همیشه از حضور مردم تشکر می‌کنم و دعایم این است که حالشان خوب باشد و لبخند بر لب داشته باشند.

نقش جوانان در تداوم موسیقی آذربایجان

وی افزود: موسیقی آذربایجان به‌واسطه حضور و علاقه جوانان همچنان زنده و پررنگ مانده است. در تهران و تبریز مکتب‌ها و آموزشگاه‌های بسیاری فعال هستند که پیشکسوتانی مانند آقای چمنی در آنها نغمه‌ها و روایت‌ها را به نسل جوان منتقل می‌کنند و این روند بسیار ارزشمند است.

نوآوری در کنار حفظ اصالت

گلزارفرد درباره نگاه نسل جدید به موسیقی گفت: نمی‌توان انکار کرد که جوانان به نوآوری و ساختارشکنی علاقه دارند اما می‌توان برای این جریان مرزی تعریف کرد تا هم موسیقی سنتی آسیب نبیند و هم تازگی و خلاقیت شکل بگیرد. گاهی سازهای تلفیقی در کنار سازهای سنتی قرار می‌گیرند و آثار جدیدی تولید می‌شود درحالی‌که موسیقی اصیل نیز حفظ می‌شود. 

وی در پایان تأکرد کرد: مردم همان مولفه‌ای هستند که موسیقی را زنده نگه می‌دارند. ایرانی‌ها هنرمند بوده‌اند و هنر در خونشان جریان دارد. ممکن است در دوره‌هایی این موسیقی کم‌رنگ یا پررنگ شود اما ریشه‌دار است و با نسل جوان دوام خواهد یافت.

۲۴۲۲۴۳

کد مطلب 2181525

برچسب‌ها

خدمات گردشگری

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 1 =

آخرین اخبار

پربیننده‌ترین