به گزارش خبرآنلاین، در پی پیگیریهای مستمر قضایی و ثبت شکایات متعدد از سوی قربانیان اقدامات گروههای تروریستی، برای شماری از سران و اعضای گروهکهای تروریستی پژاک، دمکرات، کومله و پاک احکام قضایی، اعلان قرمز اینترپل و درخواست استرداد صادر شده است. بر اساس اسناد موجود، این اقدامات در چارچوب پروندههای قضایی مرتبط با اتهامات تروریستی و با هدف تعقیب کیفری بینالمللی متهمان صورت گرفته و درخواستهای استرداد آنان نیز به دولت عراق و برخی کشورهای اروپایی ارسال شده است.
به گزارش فارس، در همین زمینه و برای بررسی آخرین وضعیت این پروندهها، ابعاد حقوقی صدور اعلان قرمز اینترپل، مسئولیت دولتهای میزبان و مطالبات شاکیان خصوصی، در گفتوگویی با دکتر تنهایی، وکیل پرونده تعدادی از قربانیان اقدامات این گروهکهای تروریستی، انجام دادیم که مشروح آن در ادامه میآید.
درخواست جلب و استرداد متهمان به دولت عراق و کشورهای اروپایی
آقای دکتر، به عنوان شروع بحث لطفا از آخرین وضعیت شکایت هایی که علیه گروه های تروریستی کردی طرح شده بود بفرمایید؟
تنهایی: بله، پس از بیش از دو سال پیگیری مستمر قضایی و طرح شکایات متعدد از سوی قربانیان اقدامات تروریستی این گروهها، دادگاههای صالحه پس از بررسی مستندات، ادله، استماع اظهارات شاکیان، وکلای آنان و شهادت شهود، احکام قضایی لازم را علیه شماری از سران و اعضای گروههای تروریستی کُردی صادر کردهاند. متعاقب این احکام، درخواست جلب، اعلان قرمز اینترپل، استرداد و معاضدت قضایی نیز صادر و برای دولت عراق و برخی کشورهای اروپایی ارسال شده است.
تعداد شاکیان پروندهها
تعداد شاکیان این پروندهها چقدر است؟
تنهایی: تعداد شاکیان صرفاً محدود به ۶۰ نفر نیست. در حال حاضر بیش از این تعداد شاکی خصوصی در این پروندهها حضور دارند و علاوه بر آن، پروندههای مفتوح متعدد دیگری نیز در محاکم قضایی در حال رسیدگی است. این نشان میدهد ابعاد جنایات و دامنه قربانیان بسیار گستردهتر از آن چیزی است که تاکنون رسانهای شده است.
اسامی سران گروههای تروریستی مشمول احکام قضایی و اعلان قرمز
چه افرادی مشمول این احکام و اعلانهای بینالمللی شدهاند؟
تنهایی: در میان افراد تحت تعقیب، سران اصلی گروههای تروریستی پژاک، دمکرات، کومله و پاک قرار دارند؛ از جمله حسین یزدانپناه، سیامند معینی، امیر کریمی، عبدالله مهتدی و مصطفی هجری. همچنین افراد دیگری از جمله عبدالغفور شریفی (ریباز شریفی)، خلیل نادری، امیر صحرایی (سیوان)، کیوان قادری (هیوا آرگش)، سوران عبدی (آزاد اوراز)، اقبال ادوای (ههوال آرگش)، محمد سعید عبدی (قاضی آواره)، علی نوروزی (ریبوار آبدانان)، سوران رسولپور (فؤاد بریتان)، حسین عظیمی گردک (هیوا جوانرود)، خداداد مرتضایی (اهون چیاکو)، صیاد خموزاده (باران بریتان)، مادح راستخدیو (مروان سقزی)، مصطفی نقشی، عثمان تارم (آمد شاهو)، افراسیاب جلیلیان (مظلوم هفتن)، خیال طالع جنکانلو (پیمان ویان)، فاروق بابامیری، عبدالله آذربار (عبه سور)، سیامک مدرسی (ابوبکر)، صالح شریفی، مصطفی مولودی، حسن شرفی (زانیار)، خالد عزیزی، کمال قبادی، آرش صالح، تیمور الیاسی، مولود سواره، سید عبدالقاسم حسینی (شاهو حسینی)، احمد مرادی، ژیلا مستأجر و طاهر محمودی نیز در زمره افرادی هستند که احکام قضایی، اعلان قرمز اینترپل و درخواست استرداد برای آنان صادر شده است.
عمده قربانیان گروههای تروریستی کردی
قربانیان این پروندهها عمدتاً چه کسانی هستند؟
تنهایی: در باره این سوال باید بگویم که نکته مهم و دردناک این است که اکثریت قریب به اتفاق آسیبدیدگان و شاکیان، از اقشار کمبرخوردار جامعه هستند؛ مردمانی عادی، عمدتاً از مناطق کردنشین و غالباً از هموطنان کُرد و اهل سنت که سالها قربانی اقدامات خشونتبار این گروهها شدهاند.
اتهامات این افراد در پروندهها شامل چه مواردی است؟
تنهایی: اتهامات متنوع است؛ از جمله قتل و ترور شهروندان عادی، زنان و کودکان از طریق تیراندازی و بمبگذاری، ربایش و فریب کودکان، شکنجه، تجاوز، گروگانگیری، اخاذی، تخریب اموال عمومی و خصوصی و حمله به مراکز خدمترسان. در برخی موارد، جنایات به اشکالی بسیار فجیع مانند سوزاندن و مثلهکردن قربانیان انجام شده است.
ناکامی حکومت اقلیم کردستان عراق در مهار فعالیت گروههای تروریستی
گفته میشود این فعالیتها از مبداء اقلیم کردستان عراق انجام شده است و این گروه ها نیز در اقلیم کردستان عراق مستقر هستند. نقش حکومت اقلیم را چگونه ارزیابی میکنید؟
تنهایی: واقعیت این است که سالها این اقدامات تروریستی در شرایطی رخ داده که سران و اعضای شاخص این گروهها در اقلیم کردستان عراق با سهولت کامل به فعالیت، جذب نیرو و سازماندهی عملیات مشغول بودهاند. متأسفانه حکومت اقلیم کردستان عراق در مهار این فعالیتها اقدام مؤثری انجام نداده است. حتی برخی شهود حاضر در دادگاه شهادت دادهاند که بخشهایی از ساختار حکومتی اقلیم، کمکها و حمایتهایی نیز به این گروهها ارائه کردهاند.
صدور اعلان قرمز اینترپل چه اهمیتی دارد؟
اشاره کردید برخی از این افراد در اروپا نیز حضور دارند؟
تنهایی: بله، و این مسئله بسیار قابل تأمل است. برخی از این گروهها و اعضای آنها، با وجود آنکه در فهرستهای تروریستی برخی کشورها و نهادهای بینالمللی قرار دارند، همچنان در برخی کشورهای اروپایی آزادانه تردد و فعالیت میکنند. این یک تناقض آشکار در ادعاهای مبارزه با تروریسم است.
صدور اعلان قرمز اینترپل چه اهمیتی دارد؟
تنهایی: پلیس بینالملل اینترپل در صدور اعلان قرمز بسیار سختگیرانه عمل میکند و صرف ادعا یا شکایت برای این امر کافی نیست. صدور اعلان قرمز برای این افراد نشان میدهد که مستندات ارائهشده از منظر حقوقی و کیفری، از استحکام بالایی برخوردار بوده است.حالا دولتهایی که این افراد در قلمرو آنها حضور دارند، مسئولیت دارند نسبت به این احکام و اعلانها مسئولانه رفتار کنند و به تعهدات خود در مبارزه با تروریسم پایبند باشند.
مطالبه نهایی شاکیان چیست؟
تنهایی: مطالبه شاکیان روشن است؛ استرداد، محاکمه و مجازات این افراد بر اساس اصل مسلم «یا استرداد کن یا محاکمه کن». علاوه بر این، قربانیان خواهان جبران خسارات و دریافت غرامت از عاملان و مسببان این جنایات هستند. انتظار ما این است که دولتها و سازمانهای بینالمللی که اکنون نسبت به ابعاد این پروندهها آگاهی یافتهاند، مسئولانه و بدون استاندارد دوگانه عمل کنند.
۳۱۰۳۱۰
نظر شما