به گزارس خبرگزاری خبرآنلاین؛ در نیمهشب اول ژوئیه ۱۹۹۷ [۱۰ تیر ۱۳۷۶] هنگکنگ طی مراسمی که با حضور تونی بلر، نخستوزیر بریتانیا، شاهزاده چارلز از ولز، جیانگ زمین، رئیسجمهور چین، و مادلین آلبرایت، وزیر امور خارجه آمریکا برگزار شد، به حاکمیت چین بازگردانده شد. تنها چند هزار نفر از مردم هنگکنگ به این انتقال قدرت اعتراض کردند، اما درمجموع این رویداد جشنگونه و مسالمتآمیز بود.
در سال ۱۸۳۹، بریتانیا برای سرکوب مخالفتها با دخالتهای خود در امور اقتصادی، اجتماعی و سیاسی چین، به این کشور حمله کرد. یکی از نخستین اقدامات بریتانیا در این جنگ، اشغال هنگکنگ بود؛ جزیرهای کمجمعیت در سواحل جنوبشرقی چین. در سال ۱۸۴۱، چین با امضای پیمان چوئنپی این جزیره را به بریتانیا واگذار کرد و در سال ۱۸۴۲ نیز پیمان نانجینگ به امضا رسید که رسماً پایاندهنده جنگ اول تریاک بود.
مستعمره جدید بریتانیا به عنوان مرکز تجاری میان شرق و غرب و همچنین دروازه بازرگانی و مرکز توزیع کالا برای جنوب چین، رونق گرفت. در سال ۱۸۹۸، بریتانیا طی «کنوانسیون دوم پکن» موفق شد ۹۹ سال دیگر حق حاکمیت بر هنگکنگ را به دست آورد. در سپتامبر ۱۹۸۴، پس از سالها مذاکره، بریتانیا و چین توافقنامهای رسمی امضا کردند که براساس آن، بازگشت جزیره در سال ۱۹۹۷ به چین تأیید میشد؛ در ازای این امر، چین متعهد شد نظام سرمایهداری هنگکنگ را حفظ کند.
در اول ژوئیه ۱۹۹۷، هنگکنگ طی مراسمی مسالمتآمیز و با حضور شخصیتهای برجسته چینی، بریتانیایی و بینالمللی، رسماً به چین تحویل داده شد. تونگ چی هوا، نخستین مدیر ارشد اجرایی دولت جدید هنگکنگ، سیاستی بر پایه اصل «یک کشور، دو نظام» تدوین کرد تا از این طریق، جایگاه هنگکنگ به عنوان یکی از مراکز اصلی سرمایهداری در آسیا حفظ شود.
در سال ۲۰۱۹، اعتراضات گسترده طرفداران دموکراسی در هنگکنگ به دلیل افزایش فشارهای سرزمین اصلی چین آغاز شد. در جریان این سرکوبها، شمار زیادی از افراد در حوزههای دانشگاهی، رسانهای و همچنین فعالان طرفدار دموکراسی بازداشت شدند.
منبع: history.com
۲۵۹
نظر شما