نیلوفر مولایی: مصاحبه با اویی که رسانه را می شناسد و درس روزنامه نگاری می دهد، پرچالش است و کمی سخت. در تله سوالات نمی افتد اما تحلیل وارانه به سوالات جواب می دهد. صحبت از هادی خانیکی، استاد ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی است. او که در چند روز گذشته، مهمان کافه خبر خبرآنلاین بود در گپ و گفتی یک ساعت و نیمه به تحلیل ها درباره ریزش سرمایه اجتماعی دولت پرداخت و از وضعیت خطیر ایران گفت. اگر چه تاکید کرد که باید از دولت انتقاد کرد اما این را هم گفت که انتقاد باید راهگشا باشد.
خانیکی با اشاره وضعیت فیلترینگ بیان کرد: «نگاه غالب در این مسئله فیلترینگ، تهدید است. تا شما بگویید در کشورهایی که جهش داشته اند از اینترنت استفاده کرده اند و وارد گفتگوها و مشارکتهای بیشتر و استفاده بیشتر از سهم جهانی شده اند، دیدگاهی هم در مقابلش میگوید که در مقابل سوریه آن را آزاد گذاشتند و آزادی نسبی بود و سقوط کردند.»
این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد که؛ «یکی از مهم ترین ضعفهایی که دولت دارد، ضعف رسانه ای و ارتباطی او است. از شما میپرسم که سهم رسانهها و ظرفیتهای ارتباطی که بتواند به گفتگو دعوت کند {چقدر است}. منظورم این است که مستقل از نفرت و خشم و این که من دانای کل هستم و توی دیگری هیچ نمیدانی، انتقاد کند. در چنین فضایی، آن فضای فهم درست و برون شد از مسائل، مطرح میشود.»
او گریزی هم به نگرانی ها نسبت به بی اعتمادی جامعه به حاکمیت زد و تاکید کرد: «زاویه نگاه من اگر چه دور از سیاست و روابط بین الملل و اقتصاد نیست، ولی نقطه کانونی زاویه نگاه من، ارتباطات است. جامعه ای را میبینم که فقط نگران معیشت خود نیست. بلکه خسته از بی اعتمادی شده است.»
در ادامه، مشروح گفت و گوی هادی خانیکی، استاد ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی را در خبرگزاری خبرآنلاین بخوانید؛
****************
*بحث را از ریزش سرمایه اجتماعی آقای پزشکیان شروع میکنیم. با وجود این که یک سال و ۵ ماه از دولت ایشان میگذرد، به نظر میرسد آن ۴۰ یا ۵۰ درصدی که در انتخابات به ایشان رای دادند، نسبت به وعدهها و گفتاری که آقای پزشکیان داشتند که یک سری اقدامات و تغییراتی را در کشور انجام میدهد نا امید شدهاند. یک سری نظرسنجیها حکایت از این دارد که آن کاهش مشارکت در انتخابات ۱۴۰۷ حتی پایین تر از انتخابات ۱۴۰۳ خواهد بود. این ریزش سرمایه اجتماعی به چه علت است؟
به نظر من، بحث سرمایه اجتماعی و وضعیت آن در ایران، اهمیتش بیشتر از آن است که روی مصداقهای خاص صحبت کنیم. به این معنا که اگر سرمایه اجتماعی در وضعیت خوبی نیست - که به نظ